5 fascynujących i nierozwiązanych dotąd literackich tajemnic

Tajemnice od wieków były podstawą literackiej fikcji. Jak się jednak okazuje, mogą one być także podstawą literackiej rzeczywistości. Niektóre historie pisarzy i ich dzieł naznaczone są nadzwyczajną dziwacznością i tajemniczością.

Zwykle, gdy czytamy książkę, oglądamy film, czy serial, możemy liczyć na jakieś zakończenie, dzięki któremu cała sprawa zostaje ostatecznie wyjaśniona. Jednak jeśli chodzi o prawdziwe tajemnice, czasami musimy zaakceptować fakt, że nigdy nie dowiemy się, co tak naprawdę się wydarzyło.

Oto niektóre z tajemnic literackich, które jeszcze nie doczekały się logicznego i rzetelnego wyjaśnienia.

1. Dlaczego Agatha Christie zniknęła na jedenaście dni?

583d86dc30d48-e1480427828463

Agatha Cristie i jej córka na ilustracji w informacji prasowej o tym, że na poszukiwania pisarki wyruszyły psy

W piątek 3 grudnia 1926 roku, autorka poczytnych kryminałów Agatha Christie wsiadła do samochodu i odjechała w siną dal. Jej zniknięcie wywołało olbrzymie poruszenie.

Auto pisarki zostało odnalezione i sprawiało wrażenie porzuconego. Na miejscu nie było śladów walki.

Na poszukiwania natychmiast wyruszyła grupa ochotników, w tym znani nam miłośnicy tajemnic: Sir Arthur Conan Doyle’a i Dorothy L. Sayers (choć akurat proszenie Doyle’a o pomoc, było raczej błędem, ponieważ jako wielki fan spirytyzmu próbował ponoć skontaktować się z duchem Christie poprzez jedną z jej rękawiczek, które znaleziono na miejscu zaginięcia. Co, jak zapewne się domyślacie, nie okazało się zbyt owocnym działaniem).

11 dni po swoim zniknięciu, Christie pojawiła się ponownie w luksusowym hotelu w mieście Harrogate, twierdząc, że nic nie pamięta. Zameldowała się pod nazwiskiem Theresa Neele, które należało do kochanki jej męża.

Christie wróciła po tym wydarzeniu do normalnego życia, ale nigdy nie odzyskała wspomnień o tych straconych jedenastu dniach (a przynajmniej nigdy się do tego oficjalnie nie przyznała).

Co prawda kilka lat temu na horyzoncie pojawił się biograf Andrew Norman. Uważał on, że ​​jest pierwszym, któremu udało się rozwikłać zagadkę zniknięcia Christie. W jego opinii pisarka doznała psychogennego transu, rzadkiego stanu spowodowanego przez traumę lub depresję. Co tak naprawdę się wówczas stało? Tego nie wiadomo.

2. Czy Witkacy sfingował swoje samobójstwo?

StanisC582aw_Ignacy_Witkiewicz_-_Portret_wielokrotny_-_Google_Art_Project

Stanisław Ignacy Witkiewicz, Autoportret wielokrotny w lustrach, domena publiczna

Oficjalna wersja wydarzeń jest taka, że kontrowersyjny pisarz, malarz i dramaturg postanowił sobie odebrać życie 18 września 1939 roku za pomocą leku nasennego i podcięcia sobie gardła. Całe zdarzenie miało miejsce we wsi Jeziory, a świadkiem tej tragicznej śmierci miała być ukochana Witkacego, Czesława Oknińska.

Czesia właściwie także chciała się zabić, jednak udało się ją odratować. Później relacjonowała, co się stało. Tylko, że za każdym razem mówiła odrobinę co innego. No cóż, mogła przecież być w szoku. Na tym sprawa właściwie mogłaby się zakończyć, ale nie może.

Bo gdzie jest ciało Witkacego? Kto wysyłał pocztówki do jego kochanki podpisane „Twój Stach”? Po co ktoś po wojnie odebrał jego zamówioną wcześniej sztuczną szczękę? NIE WIADOMO.

Przy tej okazji polecam Wam film „Mistyfikacja” w reżyserii Jacka Koprowicza. Nie jest to co prawda wielkie arcydzieło, natomiast porusza wypisane wyżej przeze mnie kwestie.

3. Co zabiło Edgara Allana Poe’go?

Edgar_Allan_Poe_portrait

Edgar Allan Poe, fot. Rufus W. Holsinger

W swoim życiu napisał wiele przerażających opowieści. Więc być może postanowił i zemrzeć w przerażający sposób? Kto wie.

27 września 1849 roku Poe wyjechał z Richmond w stanie Wirginia do Filadelfii, by wydać zbiór poezji. Tydzień później znaleziono go na ulicy w Baltimore. Majaczył i nosił cudze ubranie. Najwyraźniej nigdy nie dotarł do Filadelfii i nikt nie wie, gdzie spędził ten tydzień. Pisarz został zabrany do lekarza w Baltimore, ale było już za późno. Poe nigdy w pełni nie odzyskał przytomności i umarł cztery dni później. Do samego końca miał halucynacje, krzyczał „Reynolds, Reynolds” i nikt nadal nie wie dlaczego…. Akt zgonu pisarza i wszystkie dokumenty związane z jego leczeniem zaginęły.

4. Gdzie się podziała sztuka Szekspira?

First_Folio_-_Folger_Shakespeare_Library_-_DSC09660

fot. Daderot

Zainspirowany „Don Kichotem”, „Cardenio” Shakespeare’a był najprawdopodobniej wystawiany w 1612 lub 1613 roku i mógłby być wspaniałym, docenianym dziełem, nawet współcześnie. Jednak pisane kopie dramatu komediowego już lata temu zostały uznane za zaginione.

Ślady, jakie ta sztuka zostawiała po sobie są szczątkowe. Nazwa „Cardenio” pojawiała się m.in. przy wypłatach dla trupy Szekspira dwa razy, choć w nieco innych wariantach – pod nazwami „Cardenna” i „Cardenno”.

Są także dowody na to, że człowiek o nazwisku Humphrey Moseley miał prawa do publikacji czegoś, co w rejestrze nazwano: „Historia Cardenio, autorstwa pana Fletchera i Szekspira”.

Poza tymi dwoma źródłami nie ma innych konkretnych dowodów na istnienie „Cardenio”. Chociaż prawa wydawnicze były własnością Moseley’a, sztuka nigdy nie była drukowana.

Są tacy, którzy twierdzą, że sztuka została odnaleziona, jednak ktoś sprytnie postanowił zmienić imiona głównych bohaterów i wydać ją pod innym tytułem. Jaka jest prawda? Tego nie wiemy.

5. Kto napisał „Beowulfa”?

800px-Beowulf_Manuscript

Manuskrypt „Beowulfa”, fot. domena publiczna

Poważnie, nikt nie wie, kto napisał Beowulfa? Czy to był jeden autor? A może kilku autorów? Czy była to próba spisania anglosaskiej historii z dodatkiem potworów, czy po prostu całkowicie wymyślona historia?

Najstarszy istniejący rękopis ma solidne tysiąc lat, więc jest mało prawdopodobne, że kiedykolwiek dowiemy się, kim był  tajemniczy autor.

Według J.R.R. Tolkiena – który oczywiście był także cenionym literaturoznawcą – Beowulf został niemal na pewno napisany przez VIII-wiecznego anglosaskiego poetę krótko po nawróceniu Anglii na chrześcijaństwo. Ta teoria pomaga wyjaśnić, dlaczego postacie wiersza czasami wydają się wahać pomiędzy pogańskimi i chrześcijańskimi wierzeniami i praktykami.

Mimo tego, że jeden z najważniejszych autorów w dziejach literatury staroangielskiej pozostaje nieznany, trochę kart udało się odkryć:

  • autor mieszkał w Anglii, choć wydarzenia w „Beowulfie” mają miejsce w Skandynawii
  • był członkiem plemienia anglosaskiego
  • prawdopodobnie żył w VIII wieku, po tym, jak Anglia nawróciła się na chrześcijaństwo
  • napisał poemat w języku staroangielskim.

I tyle.

Jeśli niekoniecznie macie ochotę czytać „Beowulfa”, możecie obejrzeć filmy nim inspirowane. Najlepsze recenzje ma ten w reżyserii Roberta Zemeckisa z 2007 o zaskakującym tytule „Beowulf”.

Źródła: 1, 2, 3, 4

Chcesz być na bieżąco? Wpadnij na mojego Facebooka!

Lubisz oglądać ładne obrazki? Zajrzyj na mój Instagram!